Key findings

1. Het aandeel zonne-energie in duurzame opgewekte energie is toegenomen van 1,83% in 2012 tot 23,7% in 2019. Echter, de huidige hoeveelheid duurzame energie is nog onvoldoende om aan de klimaatdoelstellingen te voldoen.

2. Er zijn geografische verschillen in het aantal zonneparken in Nederland. Noordoost-Nederland is momenteel de hotspot voor zonneparken. Deze regio heeft relatief lage grondprijzen, korte afstanden tot netaansluitingen en een goed stimuleringsbeleid. Maar zelfs het huidige aantal parken leidt tot capaciteitsproblemen in het elektriciteitsnet.

3. Zonne-energieprojecten en de sector als geheel zien een aanzienlijke schaalvergroting door, mede als gevolg van technologische ontwikkelingen. Deze nieuwe ontwikkelingen hebben geleid tot een nieuw subsidie, de Stimulering Duurzame Energie (SDE++) subsidie.

4. Decentrale besluitvorming en stroomlijnen van verschillende ruimtelijke belangen in een dichtbevolkt land vormen de belangrijkste beleidsmatige uitdagingen voor de ontwikkeling van zonneparken in Nederland. 

5. Naar verwachting is de capaciteit voor twee derde van de hoogspannings- en tussen/middenspanningsstations waarschijnlijk te laag in 2030. Om dit te ondervangen wordt het netwerk van bestaande stations verzwaard en zullen er nieuwe stations gebouwd worden. Dit is echter een tijdrovend en vooral een kostbaar proces.

6.  Zonneparken zullen waarschijnlijk meer worden gezien als een alternatieve beleggingscategorie, mede door het gunstige risico-rendementsprofiel en de ambitieuze duurzaamheidsdoelstellingen van de overheid.

Lees het rapport hier.